Zewnętrzne wskazówki w rzucie: dlaczego żadna lista nie pasuje każdemu zawodnikowi

To trochę sytuacja jak z „paragrafem 22”! Chociaż w Transforming Basketball intensywnie korzystamy z BRADs (pierwotna zasługa Sefu Bernarda), nie wierzymy w listę zewnętrznych wskazówek, która byłaby jednakowa dla każdego zawodnika. Powód jest taki, że sugerowałaby to, iż istnieje optymalny sposób rzucania dla każdego zawodnika.

Dopasuj wskazówkę do zawodnika

Uważam, że stosowanie zewnętrznych wskazówek zależy całkowicie od attractors i fluctuators w rzucie. To część systemów dynamicznych w ecological dynamics. Ponieważ każdy zawodnik jest wyjątkowy pod względem swoich rozwiązań ruchowych i „attractor wells” związanych z jego rzutem, nie sądzimy, że istnieje uniwersalna zewnętrzna wskazówka w rzucie poza BRADs.

Przykład: generowanie siły

Na przykład zawodnik może mieć problem z generowaniem siły i funkcjonalnym samoorganizowaniem się, by ją wytworzyć. Zewnętrzna wskazówka „rzucaj jak sprężyna” mogłaby się wtedy sprawdzić. Dzieje się tak, ponieważ strzelec nadal ma dużo miejsca na swobodne samoorganizowanie się, zamiast słyszeć, jak ma rzucać.

Dlatego niektóre zewnętrzne wskazówki stosowane obecnie mają ograniczenia: próbują „mikrozarządzać” ruchem i naturalnym procesem samoorganizacji w rzucie z wyskoku. Na przykład użycie zewnętrznej wskazówki, by zawodnik rzucał piłkę z wyidealizowanej pozycji, niemal przekreśla cel stosowania zewnętrznej wskazówki. Wskazówki powinny sprzyjać eksploracji, a nie ograniczać zawodników do „jedynego” rozwiązania rzutu.

Nasz basketball shooting development guide pokazuje, jak wspierać własne rozwiązania każdego strzelca, a applying differential learning to shooting pokazuje inny sposób, by pomóc zawodnikom w samoorganizacji.