Basketbaltraining met één basket

Alex Sarama deed een groot deel van zijn vroege leerwerk aan één basket. Op St. Peter's Catholic School in Guildford, Engeland, stonden de buitenbaskets bij het keerpunt van de schoolbussen, elk op een andere hoogte. Elke pauze speelden Alex en zijn vrienden aan de enige die de bussen niet hadden beschadigd. In de inleiding van zijn eerste boek, Transforming Basketball, die werd voorgelezen in EP57, beschrijft hij hoe ze speelden: met een imaginaire driepuntslijn, teams met gemengde leeftijden, soms 3-tegen-3, 5-tegen-3 of 8-tegen-8.

Terugkijkend schreef hij dat vrijwel al zijn vooruitgang kwam van zijn achtertuin en die pauzespelen, terwijl zijn georganiseerde trainingen, gebouwd op dynamisch rekken, de shell drill, de weave met drie spelers en 1-tegen-0-afwerken, “me simpelweg beperkten of me misschien zelfs slechter maakten”.

Niemand stond bij die basket in een rij, en bij die van jou hoeft dat ook niet. Later, bij het coachen en het geven van clinics in meer dan 40 landen, zag Alex steeds dezelfde gewoonten in heel verschillende sporthallen. Eén punt op de lijst in de inleiding van het boek is “spelers die in rijen wachten of oefenen aan één basket met lage time on task”. Eén basket is gebruikelijk. Lage time on task hoeft er niet bij te horen.

Transcending Basketball meet training aan de hand van time on task: hoeveel van de sessie spelers actief zijn, vergeleken met rondstaan of naar instructies luisteren. Het boek noemt “alle spelers voor bepaalde drills aan één basket houden” als een van de gewoonten die dat omlaag trekken. De drill veroorzaakt het wachten. Laat je aan één basket een layup-rij of around-the-horn draaien, dan staat het grootste deel van de groep stil.

Jeugdcoaches zien dit elke week. In EP27 beschreef Alex het bekende beeld van een coach met een groep zeven- tot tienjarigen die hij “allemaal aan één basket houdt zodat ze makkelijker te managen zijn”, en noemde dat onrealistisch voor die leeftijd. In EP95 herinnerde Jon Yu zich een basket met 30 kinderen eraan: “Het is veel staan, veel rijen.”

In EP37, een soloaflevering over drill-make-overs, zei Alex dat je bij een tekort aan baskets beter verschillende advantage 1-tegen-1-spelen aan dezelfde basket kunt spelen dan een layup-rij draaien, zolang spelers begrijpen wanneer ze hun herhaling moeten starten. Zijn grens bij een normale opzet is drie 1-tegen-1-spelen tegelijk.

Als de ruimte krap is, heeft hij er vier laten draaien:

Tijdens een live clinic opgenomen voor EP13 vroeg een coach Alex hoe je de time on task hoog houdt met 20 of 30 tieners die allemaal aan de slag willen. Alex' antwoord was dat alles wat hij ging laten zien kon met 10 of 12 spelers op één basket. Hij had bij de Lions tryouts gedaan voor ongeveer 120 spelers, op één dag misschien 140, met vier baskets: “we hebben het werkend gekregen.” Het eerste spel dat hij liet zien was dit.

Alex' commentaar terwijl het spel liep: “je ziet de time on task, die is torenhoog, en we krijgen dribbelen en afronden tegelijk.”

Een burst houdt dezelfde spelers voor een vaste tijd, meestal een minuut, in dezelfde rollen terwijl de herhalingen direct na elkaar volgen. Niemand loopt tussen herhalingen terug naar een rij, en dat is precies wat één basket nodig heeft. Twee bursts uit Transforming Basketball gebruiken elk vijf spelers. Laat er een aan de ring draaien en een passspel ervandaan, en wissel dan.

Zodra je overgaat op teamspelen, laat je een team wachten in plaats van een rij. Gebruik bij een grote groep 3-tegen-3 of 4-tegen-4 met een team dat klaarstaat om erbij te komen. Houd het wachtende team buiten het speelveld en spreek van tevoren af wanneer het binnenkomt.

Voor 12 spelers is onze standaard 4-on-4-on-4 Defensive Shutdown: drie teams van vier, twee spelen op het halve veld en het derde wacht, het eerste team met vijf verdedigende stops wint. De volledige regels staan in onze gids over small-sided games. Door de rotatie (een stop houdt de verdediging op het veld, een score stuurt het scorende team naar de verdediging) werk je in één spel aan het creëren van een voordeel, het verdedigen ervan en het veiligstellen van de rebound.

Met negen spelers gebruikt Alex een eigen versie met drie teams als vervanger van de shell drill:

Houd in de gaten hoe de speeltijd wordt verdeeld. Als een team te lang wacht, pas dan de rotatie aan zodat elk team herhaaldelijk kansen krijgt om te spelen.

Zodra spelers de rotatie kennen, laat je die met rust. Je kunt het accent van een spel van 3-tegen-3 of 4-tegen-4 veranderen zonder de groep te reorganiseren. Om aan coverages te werken, bepaal je de trigger die de aanval moet gebruiken en de coverage die de verdediging moet spelen, zodat spelers werken aan coverage-oplossingen terwijl hun teamgenoten werken aan spacing en beweging zonder bal. Om rebounden te benadrukken, gebruik je de Shutdown-regel die een stop aftrekt wanneer de verdediging een aanvallende rebound weggeeft.

Omdat spelers al weten waar ze moeten staan, krijgt de nieuwe constraint hun aandacht, en gaat er geen trainingstijd naar het uitleggen van de rotatie.

Alex' gewoonte uit EP37 om twee manieren te hebben om te winnen werkt hier ook goed: een team wint bij 12 punten, of door drie turnovers af te dwingen. Een team op 11 punten dat zijn derde turnover maakt, verliest. Aanval en verdediging zijn in elk spel allebei live, dus je hebt geen aparte aanvallende en verdedigende onderdelen nodig om die ene ring te delen.

Laat in de spelen aan de basket de rebounder na het veiligstellen van de bal een teamgenoot zoeken. Zo blijft de rebound gekoppeld aan de volgende beslissing, de outlet pass, en hebben teamgenoten een reden om vrij te komen. Waar de ruimte het toelaat, voeg je een breakout-dribbel toe.

Dit dekt alleen het begin van transition. Spelers hebben nog steeds spel over het hele veld nodig om de bal tegen een herstellende verdediging naar voren te brengen, en dat kan één basket je niet geven. Hetzelfde geldt voor Advance the Ball, het spel voor grote groepen dat Alex beschrijft voor grote aantallen, en dat twee baskets nodig heeft. De opzet staat in small-sided games gebruiken met grote groepen.

Als je een apart gebied hebt, kan een deel van de groep aan passen werken zonder basket. Transcending Basketball stelt voor om borstpasses in rijen te vervangen door aap in het midden, het schoolpleinspel, omdat spelers onder verschillende hoeken, met verschillende snelheden, op verschillende hoogtes en met verschillende spins passen.

Voor een grotere groep zonder basket gebruikt het warming-uphoofdstuk van A Constraints-Led Approach to Coaching Basketball een tikspel dat maar één bal nodig heeft. De opmerking van het boek voor beginnende teams past bij de meeste zalen met één basket: de warming-up is kort, en traditionele layup-rijen vermijden is belangrijk.

George Vaz' passing-warming-up met drie spelers uit de beste warming-ups voor basketbaltrainingen werkt ook weg van de basket: één speler dribbelt uit, maakt een jump stop en pivoteert, een tweede verdedigt de pass en de derde ontvangt. Onze gids over passing drills heeft er meer over.

Knockout is het klassieke spel voor één basket, en ook een spel waarin de spelers die afvallen niet meer meedoen. In onze versie blijven ze erin.

Voor de sessie rond deze spelen legt onze gids over trainingsplanning uit hoe je de rotatie in het plan schrijft, en de gids over small-sided games heeft meer formats die op een half veld passen.