Jak używać Jungle Shooting
🤯Chaos Shooting
👉 2 piłki, 2v2, 3v2, 4v2, wszystko to daje dobry czas pracy nad zadaniem.
▪️Atak może rzucać za trzy, podawać lub wchodzić do kosza, ale bez kończenia przy obręczy.
🏀Robimy to na większości treningów. Zajrzyjmy za kulisy tego bałaganu, żeby zrozumieć wartość takiej SSG…
Alex Sarama (@AlexJSarama), 30 stycznia 2022
Szukasz reprezentatywnej Small-Sided Game, która poprawi rzut twojej drużyny? Jungle shooting to jedno z naszych ulubionych ćwiczeń w Transforming Basketball i można go używać z zawodnikami na każdym poziomie!
Problem z tradycyjnymi ćwiczeniami rzutowymi
Problem wielu ćwiczeń rzutowych widać w tym, że trenerzy decydują za zawodników, jaki rzut wykonają i skąd. Każdy rzut jest z góry ustalony. Rzucanie w meczu jest całkowitym przeciwieństwem.
SSG taka jak jungle shooting daje zróżnicowane affordances. Obejmują one szukanie okazji, by się odsłonić i przełamać trzy w rzędzie, wiele decyzji o wejściu i podaniu, uruchamianie triggerów w roli neutralnej, znajdowanie rozwiązań przeciw obronie itd. Aby zadanie rzutowe przypominało grę, zawodnicy muszą być popychani do oddawania więcej rzutów z wyskoku niż innych akcji, ale co kluczowe, nadal muszą mieć możliwość robienia innych rzeczy, takich jak wejścia i podania. W przeciwnym razie sytuacja będzie zbyt sztuczna i niereprezentatywna dla tego, co dzieje się w meczu.
Rzuty z obroną
Problem wielu obecnie stosowanych ćwiczeń rzutowych z obrońcą polega na tym, że nie przypominają gry z powodu braku opcji podania. Choć dobrze widzieć trenerów, którzy włączają żywych obrońców, nadmiernie ograniczający charakter gry prowadzi do słabych rzutów zawodników. Celem jest oddawanie rzutów z otwartych pozycji, a nie mocno kontestowanych. Ponieważ te SSG są nadmiernie ograniczone, tracą swoją wartość.
Aby rozwijać zawodników światowej klasy, muszą oni oczywiście rzucać z ręką na twarzy i przy silnej kontestacji. Trzeba jednak znaleźć równowagę między mocno kontestowanymi grami rzutowymi a „wbudowaniem” affordance do podania. W końcu selekcja rzutów to jeden z największych czynników wpływających na skuteczność.
Darmowy materiał
21 SSGs na Twój kolejny trening.
Darmowy PDF z Small-Sided Games, które możesz poprowadzić od razu. Praktyczne pierwsze spotkanie z tym podejściem.
Żaden rzut nie jest taki sam
Jungle shooting pokazuje, że żaden rzut nigdy nie jest taki sam. Jest to więc znacznie bardziej podobne do gry, zwłaszcza że podania przychodzą z różnych miejsc, z różną prędkością, rotacją itd., w przeciwieństwie do idealnych podań sprzed piersi spod kosza (jak w większości ćwiczeń rzutowych).
To główna kwestia dla trenerów, którzy chcą zastosować pięć zasad projektowania pedagogiki nieliniowej (NLP) w rzucie. Trzeba zaakceptować movement degeneracy, ponieważ w grze fizycznie nie da się powtórzyć tego samego rzutu. Blokowe, stałe ćwiczenia, takie jak rzuty z miejsca, po prostu szkodzą rozwojowi wykwalifikowanych rzutowców. Mecze koszykówki są dynamiczne i szybkie, tak jak jungle shooting.
Szukasz więcej pomysłów na poprawę rzutu twojej drużyny? Posłuchaj E10 podcastu Transforming Basketball Podcast…
Badania nad motoryką rzutu z wyskoku
To dobra okazja, by wskazać badania dotyczące wpływu obrońcy na motorykę rzutu z wyskoku. Pokazały to badania Rojas et al., 2000 oraz Gorman i Maloney, 2016.
Gorman i Maloney (2016) stwierdzili, że obecność obrońcy prowadziła do szybszego wykonania rzutu, dłuższego czasu wyskoku i dłuższego czasu lotu piłki. Nawet na poziomie NBA odległość obrońcy wpływa na celność. Gdy zawodnicy NBA mają zupełnie otwarty rzut (obrońca dalej niż 6 stóp), średnia celność rzutów za 3 punkty wynosi 38.1%. Przy otwartych rzutach (4-6 stóp) 35.4%; przy ciasnych (2-4 stopy) 31.2%, a przy bardzo ciasnych (0-2 stopy) 26.4% (NBA Advanced Stats, dane z 2017).
Ma to bardzo ważne znaczenie dla tego, jak trenujemy. Choć wielu zawodników lubi rzuty z miejsca (w tym nowi zawodnicy, gdy zaczynam z nimi pracę), nie oznacza to, że jest to dla nich dobre! W poprzednich sezonach zauważyłem, że skuteczność moich zawodników stopniowo rosła, im bardziej przyjmowali niektóre mniej konwencjonalne metody rzutowe (takie jak DL).
Wprowadzanie małych zmian
Nawet w podstawowym ćwiczeniu rzutowym, takim jak rzuty z miejsca, możemy wprowadzić proste zmiany, by zwiększyć zmienność i skuteczność zadania. Zawodnicy mogą używać różnych podań, rzuty mogą być kontestowane, rzucający może zawsze zmieniać miejsce, a triggery mogą być mieszane.
W poście na blogu australijski trener koszykówki Jack Fleming pisał o znaczeniu treningu z prawdziwymi kontestowanymi rzutami. „Rzuty na igrzyskach olimpijskich 2012 zostały zapisane i okazało się, że około 15% rzutów było niekontestowanych. Oznacza to, że przez około 85% czasu zawodnicy musieli rzucać z obrońcą, który na nich biegł i zmuszał do zmiany rzutu. Co ciekawe, z tych 85% kontestowanych rzutów nieco ponad 50% wykonano przy bardzo wysokim poziomie presji obrony.” Kluczowe jest pytanie, jak często zawodnicy doświadczają tych affordances na treningu? Dokładnie dlatego tak cenimy zadania takie jak jungle shooting.
Jak wyjaśnić Jungle Shooting
Aby poprowadzić jungle shooting, należy stosować serie zamiast tradycyjnych rotacji (atak do obrony itd.). Atak i obrona zostają więc na 60 sekund, po czym następuje krótka przerwa 10 sekund przed kolejną sekwencją.
Na początku zwykle nie włączam od razu głośnej muzyki. Pozwala to na więcej komunikacji słownej, co trochę ułatwia zadanie atakowi. Potem szybko przechodzę do głośnej muzyki lub dźwięków hali! Zachęca to atak i obronę do porozumiewania się ponad hałasem.
Więcej sposobów na budowanie rzutowców w warunkach podobnych do gry znajdziesz w naszym basketball shooting development guide, który łączy te pomysły, oraz w How to Coach Basketball Shot Selection, gdzie pokazujemy, jak zawodnicy uczą się znajdować lepsze rzuty.
Poniżej kilka pomysłów na ograniczenia zadania:
- Atak może rzucać tylko za trzy, ale w przypadku młodszych zawodników pozwól na rzuty ze średniego dystansu.
- Wybierz format w zależności od tego, ile masz koszy i zawodników (2 na 2, 3 na 2, 3 na 3, 4 na 3 sprawdzają się dobrze).
- Możesz użyć dwóch lub trzech piłek. Atak może podawać, rzucać, wchodzić z kozła lub rozegrać trigger. Obrona może robić, co chce, ale musi zbierać piłki po rzutach (np. podwajać jednego zawodnika, powstrzymywać). W trakcie ćwiczenia zawodnicy bronią różnych graczy, zamiast być przypisani do jednego.
- Atak musi poradzić sobie w chaosie i znaleźć najlepszy rzut ROB (Range, Open, Balanced).
Rozwijaj dalej swój coaching.
Połącz te pomysły z Success Pathway, biblioteką filmów z ćwiczeniami, społecznością trenerów i comiesięcznymi sesjami na żywo.
Poznaj Membership
