Każdego roku ‘Line and Box Drills’ krążą po Basketball X. Uważa się je za podstawowe ćwiczenia, które rzekomo powinny być stałym elementem każdego treningu koszykówki młodzieżowej. Ten artykuł nie jest atakiem ani krytyką trenerów, którzy robią te ćwiczenia. Trenerzy prowadzący te ćwiczenia mają świetną wiedzę o grze i pomysły, z których każdy może skorzystać. Artykuł powstał po prostu po to, by skłonić ludzi do innego myślenia i zadania pytania „czy jest lepsza alternatywa”, w oparciu o dostępne badania dotyczące tego, jak sportowcy stają się coraz bardziej utalentowani.
Co przenosi się na grę?
Patrząc na środowisko treningowe, celem większości treningów (zwłaszcza na poziomie młodzieżowym) powinno być maksymalne zwiększenie transferu z treningu do środowiska meczowego. Musimy więc rozważyć, czy to, czego uczy się w tych ćwiczeniach, pojawia się w grze 5-on-5.
W ćwiczeniach Line and Box oba ćwiczenia to skrajnie zamknięte środowiska, w których brakuje informacji specyficznych dla gry (np. koledzy z drużyny poruszający się w zmienny sposób oraz obrońcy). Same ruchy, czyli określone rodzaje obrotów i podań, są z góry narzucone przez trenera. Jest niewiele lub wcale nie ma zmienności, a techniki są zawsze powtarzane z tych samych miejsc. W praktyce oznacza to, co następuje:
- Może nastąpić krótkotrwała poprawa na treningu, ale nie oznacza to, że zawodnicy będą skutecznie stosować wyuczone techniki w bardziej chaotycznym i złożonym środowisku
- Oznacza to ograniczony transfer na grę, co ma niewielki lub zerowy wpływ na zdolność zawodników do wykonywania obrotów i podań w obecności aktywnego obrońcy.
Techniki pracy nóg, które mają rozwijać te ćwiczenia, są bez wątpienia niezwykle ważne dla zawodników na każdym poziomie. W pełni zgadzam się z trenerami, którzy podkreślają znaczenie pracy nóg, obrotów, podań itd. Problem polega jednak na tym, że te ćwiczenia w rzeczywistości nie rozwijają umiejętności pracy nóg potrzebnych zawodnikowi, gdy próbuje chronić piłkę przed obrońcą w grze 5-on-5. Zawodnicy wykonują więc ruchy w tych ćwiczeniach, nawet nie rozumiejąc, po co to robią.
Dla nas, trenerów, wydaje się oczywiste, dlaczego zawodnik miałby zrobić obrót. Ale czy 10-latek z ograniczonym rozumieniem koszykówki rozumie, dlaczego miałby wyprowadzić piłkę, zatrzymać się i odwrócić w kierunku, z którego właśnie przyszedł? Co więcej, kiedy kiedykolwiek podałby prosto do kolegi bez obrońcy? Trenerzy często mówią, że te ćwiczenia są klockami budulcowymi i trzeba je opanować, zanim przejdzie się do bardziej złożonych rozwiązań. Prosta odpowiedź brzmi: zagrajcie w ‘piggy in the middle’. Zobacz, co wyłoni się w prostym zadaniu 2-on-1, gdy zawodnicy będą szukać funkcjonalnych rozwiązań podań, znacznie bardziej podobnych do tych, które widzimy w grze. Nawet ośmiolatek potrafi to zrobić przy odpowiednich ograniczeniach (np. mniejsza piłka, obrońca może grać tylko jedną ręką itd.).
Dowiedz się więcej o tym, jak stosować CLA z początkującymi...
Alternatywa z obrońcą
Jaka więc jest ta alternatywa? Nie chcę wskazywać wad jednego podejścia bez zaproponowania potencjalnego rozwiązania. Gra przeciwko obrońcy w ograniczonym zadaniu 1-on-1, 2-on-1 lub 2-on-2 pozwala rozwijać funkcjonalne rozwiązania ruchowe w zakresie pracy nóg i obrotów. Ponadto takie zadanie zapewnia wysoki poziom wierności działania (tzn. sposób, w jaki zawodnicy wykonują obroty i podania, będzie znacznie bardziej podobny do tego, jak poruszają się w grze 5-on-5).
Darmowy materiał
21 SSGs na Twój kolejny trening.
Darmowy PDF z Small-Sided Games, które możesz poprowadzić od razu. Praktyczne pierwsze spotkanie z tym podejściem.
POBIERZ NASZ EBOOK Z SSGs DO ROZWOJU ZAWODNIKÓW
Przykładem ograniczeń zadania dla ćwiczenia 1-on-1 może być coś tak prostego jak sytuacja, w której atakujący sam podaje sobie piłkę spod kosza, a aktywny obrońca podąża za nim. Gdy atakujący złapie piłkę, gra aktywne 1-on-1 z zegarem na pięć sekund, zawsze zaczynając z różnych miejsc. To ćwiczenie zostało zainspirowane box drill, a po niewielkich poprawkach mamy teraz wysoce skuteczne zadanie, które przenosi się na grę. Zawodnicy nie będą poruszać się w ten sam sposób, lecz będą szukać różnych rozwiązań. Trener może to nawet naprowadzać (np. zostań na trzy powtórzenia, za każdym razem musisz obrócić się inaczej, w przeciwnym razie to strata). Spróbuj tego nawet z 10-latkami, a zobaczysz, że pojawią się obroty tyłem i przodem, choć zawodnicy nie będą wiedzieć, co robią. To uczenie się niejawne jest dokładnie tym, co chcemy osiągnąć, aby uzyskać transfer z treningu.
Dostosuj wyzwanie
A co, jeśli to zadanie jest zbyt trudne? Po prostu ogranicz obronę. Np. obrońca może wykonać tylko dwa kroki, gdy zawodnik atakujący robi obrót. Nadal zachowuje to kluczowe informacje ze środowiska, bez rozbijania zadania na części. W CLA nazywamy to „task simplification”. Znajdowanie kreatywnych sposobów upraszczania bez usuwania kluczowych informacji specyficznych jest znakiem rozpoznawczym kreatywnego trenera.
Wiele lat temu, gdy legendarni trenerzy uniwersyteccy tworzyli te ćwiczenia, nie mogliśmy korzystać z pomysłów opartych na dowodach naukowych. Ecological dynamics i CLA po prostu nie istniały w latach 1970.! Jednak w 2024 roku to się zmieniło. Mamy mnóstwo opartych na dowodach pomysłów, które pokazują, jak zawodnicy koszykówki mogą rozwijać się skuteczniej, i musimy włączyć je do naszego trenowania, żeby nie polegać na odziedziczonych metodach. Trenerzy na wszystkich poziomach powinni zacząć łączyć swoje doświadczenie i znajomość gry z istniejącymi dowodami empirycznymi, zamiast opierać się wyłącznie na wiedzy praktycznej. To jeden z powodów, dla których ćwiczenia w kwadratach i w kolumnach nadal są tak popularne.
Osobiście nie używam tych ćwiczeń, nawet jako rozgrzewki, ponieważ uważam, że nie sprawiają zawodnikom przyjemności i nie mają żadnego związku z tym, co dzieje się w grze. Kiedy w meczu zawodnik zaczyna od linii bocznej, drybluje na zewnątrz, robi jump stop, obraca się i podaje z powrotem w kierunku, z którego przyszedł? Poza tym chcę, aby moi zawodnicy byli nastrojeni na reagowanie na istotne affordances (możliwości działania), które pojawiają się podczas dryblingu, obrotów i podań, a które wynikają z odczytywania obrony i wykorzystywania różnych sposobów na zagospodarowanie przestrzeni i stworzenie przewagi.
Doskonale rozumiem, że trenerzy nie zgodzą się z tym artykułem. Trenerzy zawsze mają prawo do własnych opinii na ten temat. Chcieliśmy po prostu pokazać, dlaczego uważamy, że istnieje znacznie lepsze sposoby rozwijania pracy nóg, podań i obrotów u młodych zawodników. Tym, którzy nadal są sceptyczni, mówimy tylko: spróbujcie i zobaczcie, co się stanie!
Jeśli chcesz zastąpić te ćwiczenia w swoich treningach, nasz basketball practice design guide pokazuje, jak budować aktywności zbliżone do gry, a Why Traditional Basketball Drills Don't Work wyjaśnia to myślenie głębiej.
Rozwijaj dalej swój coaching.
Połącz te pomysły z Success Pathway, biblioteką filmów z ćwiczeniami, społecznością trenerów i comiesięcznymi sesjami na żywo.
Poznaj Membership
