Plan treningu koszykówki U10

Sam Funnell prowadzi program klubowy i szkolny w Franklin Basketball Association w Nowej Zelandii, w tym program dla początkujących obejmujący około 65 zawodników w wieku siedmiu lat i młodszych. W EP27 naszego podcastu opisała trening dla swoich najmłodszych graczy jednym zdaniem:

Rzadko korzysta z kolejek, a kiedy już to robi, stoją w nich co najwyżej dwie lub trzy osoby. Nowi zawodnicy, którzy ledwo potrafią kozłować, od razu wchodzą do gry, zamiast kozłować w miejscu. Poniższy plan ma taki sam kształt. Ćwiczenia i ich zasady pochodzą od Sam i od Alex Sarama, plus kilka z rozdziału dla początkujących w naszej książce wydanej przez Routledge, A Constraints-Led Approach to Coaching Basketball, która jako wiek odniesienia przyjmuje U10. Ułożyliśmy je w kolejności, w jakiej możesz je poprowadzić. Nasz poradnik o planowaniu treningów koszykówki opisuje, jak planujemy każdy trening, i zawiera nasze plany dla każdego wieku.

W tym samym odcinku Alex powiedział, że jego zdaniem w ten sposób bardzo trudno prowadzi się zajęcia z dziećmi poniżej 10 lat, jeśli masz tylko dwa regulaminowe kosze na wysokości 10 ft. W programie Sam jest sześć dodatkowych koszy, obniżonych do około 7 lub 8 ft w zależności od grupy wiekowej, piłki w rozmiarze 5 i każde dziecko z piłką w rękach. Kiedy Alex widział, jak trenerzy młodzieży trzymają grupę siedmio- do dziesięciolatków przy jednym koszu, bo łatwiej nad nią zapanować, uważał, że wymaganie, by dzieci w tym wieku zawsze słuchały i nigdy nie rozmawiały, jest nierealistyczne.

• Piłka dla każdego zawodnika w rozmiarze, którym da się rzucać i podawać.
• Niższe obręcze, jeśli możesz je zdobyć. W EP26 Alex nazwał dostosowanie sprzętu najważniejszym ograniczeniem w tym wieku i zasugerował, żeby zbierać pieniądze najpierw na mniejsze piłki, a dopiero potem na niższe kosze.
• Płaskie znaczniki na podłogę (Sam używa gumowych krążków, bo pachołki przeszkadzają) do oznaczenia miejsc startowych.
• Maty lub taśma do wyznaczenia bliższej linii rzutów za 3 punkty, jeśli na twoim boisku jest tylko ta dla dorosłych.

Jeśli twoja liga pozwala ustalać sprzęt, tabela 3.5 w książce wydanej przez Routledge podaje wytyczne: piłki rozmiaru 5 dla wszystkich zawodników w U8, U10 i U12; obręcz na wysokości 8 stóp i 6 cali w U10 (8 stóp w U8); oraz linia rzutów wolnych przesunięta o około metr bliżej w U10 do U12. Kosze Sam na wysokości od 7 do 8 stóp mieszczą się w dolnej części tego zakresu, co pasuje do jej młodszych grup.

W takiej kolejności my byśmy to poprowadzili. Żadne ze znanych nam źródeł nie podaje rozpisanego co do minuty czasu treningu U10, więc niczego nie wymyślaliśmy. Jedyny limit, którego używamy, pochodzi z założenia „3, 10 i 30” z Transcending Basketball: nie spędzaj na jednym ćwiczeniu więcej niż dziesięć minut przed zmianą i nie tłumacz go dłużej niż trzydzieści sekund. W tej grupie wiekowej często będziesz zmieniać wcześniej. Szablon dla początkujących z książki wydanej przez Routledge zakłada taką samą mieszankę, jakiej tu używamy: coś, co wprawi zawodników w ruch i pobudzi ich do myślenia, gry doskonalące umiejętności, koncepcję, taką jak spacing, a potem samą grę w 1 na 1, 2 na 1, 2 na 2, 3 na 2 i 3 na 3.

Sam wplata wolny czas na początek i koniec treningu: zawodnicy rzucają do różnych koszy, dobierają się w pary z kolegami, bawią się w berka. Tłumaczy to tym, że większość jej zawodników przychodzi prosto z około sześciu godzin spędzonych w szkolnej ławce, gdzie mówiono im, co mają robić, i chce pobiegać i się pobawić. Koszykówka jest zabawą, powiedziała, a ona sama też nie chciałaby przez cały czas robić ćwiczeń.

To jedno z niewielu ćwiczeń w tym planie bez obrońcy i Alex nie ma z tym problemu w tym wieku. Powiedział w EP27, że jego zdaniem z dziećmi poniżej 7 i poniżej 10 lat nie da się absolutnie wszystkiego robić z obrońcą, a gra na kozłowanie lub rzucanie jest w porządku, o ile jest zmienna i nie sprowadza się do instruowania.

Sam nie uczy wykończenia akcji jako listy lay-upów. Jej zawodnicy poznają zasady pracy nóg (bez kroków, czyli zatrzymanie jednoczesne, zatrzymanie w kroku albo pivot), a potem kończą akcje w grach z ograniczonym lub grającym na żywo obrońcą. Kamień-papier-nożyce to początek większości takich gier.

Alex ma drugą grę na wykończenie z EP26, którą nazywa gorącym kartoflem. Dwóch zawodników ataku podaje sobie piłkę tam i z powrotem, a w dowolnym momencie zawodnik wyznaczony jako atakujący może pójść do kosza, co rozpoczyna grę 1 na 1. Obrońca nie stoi przed nim, tylko stale go okrąża, więc każde powtórzenie zaczyna się pod innym kątem.

Zrezygnuj z kolumn do podań. Transcending Basketball przekonuje, że przekonanie, iż zawodnicy muszą opanować podanie sprzed klatki piersiowej, zanim zrobią coś bardziej kreatywnego, jest sprzeczne z tym, jak ludzie uczą się ruchu, i proponuje w zamian podwórkową zabawę:

Alex opisuje, co się dzieje, gdy po prostu pozwolisz zagrać drużynie początkujących U10, w tekście Youth Basketball Principles of Play for Beginners: zbijają się w stado wokół piłki, nikt nie porusza piłki ani siebie, a niektórzy dryblują przez cały czas, aż ktoś ich zatrzyma. Jego odpowiedzią jest kilka prostych ograniczeń zadaniowych (zasad, które kształtują sposób gry zawodników), a nie rozegranie ataku.

Kiedy zawodnicy już się rozstawiają, szukaj szybkiego ataku. Autorzy książki wydawnictwa Routledge twierdzą, że na tym poziomie większość meczów rozstrzyga się tym, która drużyna zdobędzie więcej łatwych punktów z półdystansu spod kosza i stworzy sobie więcej okazji do szybkiego ataku. Dlatego początkujący powinni poświęcać na przejście z obrony do ataku dużo czasu na treningu. Pierwsza gra przejściowa z tej książki to 2 na 1 na połowie boiska.

Pomiń blast cuty i „podaj i tnij”. W tym samym artykule Alex mówi, że zawodnicy w tym wieku są na nie za młodzi: trudno im mieć siłę, żeby czysto złapać i podać piłkę, a robienie tego w ruchu jest jeszcze trudniejsze. Najpierw wejścia do kosza i proste zasady rozstawienia.

Program Sam jej nie uczy. Jeśli dziecko podrzuca piłkę od dołu albo rzuca nią jak piłką baseballową, Sam pomoże trochę w kwestii tego, skąd bierze się siła (ugnij kolana, potem wyskocz), ale nie ma tam ćwiczenia techniki rzutu ani ćwiczeń na zakończenie ruchu ręki.

Najprostsza wskazówka Alexa z tej samej rozmowy brzmi: „rzucaj jedną ręką”. Czasem kuca na wysokość dziecka i prosi, żeby rzuciło jedną ręką nad nim. Rozwiązanie każdego dziecka będzie wyglądać inaczej. W artykule Constraints-Led Approach for Basketball Beginners podaje wersję dla zawodnika, który rzuca dwiema rękami: „znajdź rozwiązanie, żeby rzucić jedną ręką”.

• Pingwiny. Kiedy trener mówi, piłki trafiają między stopy zawodników i stoją nieruchomo, jak pingwin z jajkiem (Sam, EP27).
• Trener mówi. Jeśli zawodnicy z tyłu zaczynają się rozpraszać, szybkie „Trener mówi, klaśnij raz” przyciąga ich z powrotem (Sam, EP27).
• Zabawne kary. W grze w berka, przykład Sam: jeśli ktoś cię złapie, zanim zaczniesz gonić, musisz zatańczyć taniec kurczaczków. Pozwól też zawodnikom wymyślać własne zasady, w rozsądnych granicach.
• Wyjaśnienie nie dłuższe niż 30 sekund. Nazwij grę i powiedz, jak się zaczyna i jak się zdobywa punkty.
• Serie. Pozwól atakowi zostać na boisku przez ustalony czas albo liczbę powtórzeń, a obrońcy niech się zmieniają. Książka wydawnictwa Routledge poleca to na tym poziomie, bo skraca czekanie, gdy zawodnicy ustalają rotacje.

Spodziewaj się, że będziesz sędziować. Większość zawodników w tym wieku nie zna jeszcze przepisów, więc książka sugeruje sędziowanie podczas gier w zmniejszonym składzie i zachęcanie obrońców, żeby sami wskazywali przewinienia. W dniu meczu, jeśli jedna drużyna wyraźnie odskakuje, zmień ograniczenia dla silniejszej drużyny, zamiast mówić jej, żeby przestała zdobywać punkty: tylko słabsza ręka, wykończenie z odbicia z dwóch nóg albo obrona jedną ręką.

Rada Sam dla trenerów, którzy próbują tego po raz pierwszy, brzmiała: nie przejmuj się tym, co myślą inni. Bez linii, obrotów i podań z klatki piersiowej może to wyglądać na bałagan, ale ty wiesz, co robisz. Żeby poznać założenia tego wszystkiego, przeczytaj nasz poradnik trenera koszykówki młodzieżowej. Kiedy twoi zawodnicy będą gotowi na więcej struktury, kolejnym krokiem jest plan treningowy U12.