Close-Out Bursts 1-on-1+2

Ustawienie, ograniczenia i wyjaśnienie

Ustawienie

Do tego ćwiczenia potrzeba trzech zawodników oraz jednego trenera lub dodatkowego zawodnika. Atak zaczyna w dowolnym miejscu za linią 3PT, ale musi grać na pozycjach obwodowych między przedłużoną linią FT a wyżej. Obrońca musi zacząć z jedną stopą na linii FT, w dowolnym miejscu na linii FT najbliższym atakującemu. Na przykład, jeśli atakujący stoi na skrzydle, obrońca powinien stanąć z jedną stopą na elbow. Podający zawsze będzie w nowym miejscu, by zapewnić maksymalną zmienność, co obejmuje transition kick-aheads, podania z post, extra passy na obwodzie oraz podania z obwodowych miejsc trigger.

Obrońca może doskoczyć dopiero wtedy, gdy piłka opuści ręce podającego. Wtedy zaczyna się gra 1-on-1 na żywo z odpowiednimi ograniczeniami (np. przestrzeń, czas, system punktacji itd.). Gdy tylko 1-on-1 się kończy i zmienia się posiadanie, atakujący sprintuje w nowe miejsce, a czekający obrońca wbiega do gry. Dzięki temu uwzględniasz rolę ograniczeń indywidualnych, co prowadzi do różnych wyłaniających się rozwiązań. Czas trwania serii wysiłku i przerw między seriami powinien zależeć od obciążenia i intensywności treningu, na przykład ciągle przez 60 sekund albo po ustalonej liczbie powtórzeń.

Ponieważ w tym ćwiczeniu nie ma prawdziwych decyzji dotyczących podań, trener może pełnić rolę podającego, aby zapewnić zawodnikom więcej powtórzeń bez powtarzalności. Jeśli jest czekający zawodnik, może on podawać, a trener gra wtedy w obronie. Pomaga to podającemu odkrywać funkcjonalne rozwiązania podań, dzięki którym piłka dociera na czas i celnie, mimo presji ze strony trenera. Scenariusze podań można utrudniać, zmieniając constraints, na przykład zmieniając miejsce, zwiększając odległość podania, tworząc okazję do podania po pick and roll albo podając do ataku po podwojeniu (z dodatkowym obrońcą), i tak dalej.

Constraints

• Zmniejsz lub zwiększ przewagę, zmieniając miejsce startu obrońcy.
• Zmień miejsce gry, na przykład graj między skrzydłem a rogami boiska. Daje to affordances do wejścia w ciaśniejszej przestrzeni przy głębokim rogu i linii bocznej, co w koszykówce często kończy się stratą, gdy zawodnicy nadepną na linię.
• Ogranicz przestrzeń gry (np. środkowa trzecia część boiska, bez wchodzenia w rogi).
• Zmieniaj dystans, na przykład atak zaczynający dalej od kosza tworzy affordance do stampede, albo atak może rozpocząć akcję taką jak ghost screen lub floppy.
• Dodaj dodatkowego obrońcę, aby zagrać 1-on-2, albo dodaj obrońcę na podającego, aby powstało 2-on-2, w którym podający może zdobyć punkty dopiero po udanym podaniu do partnera.
• Użyj losowego zegara rzutów, przy którym atak i obrona nie wiedzą, ile czasu zostało, dopóki piłka nie zostanie wprowadzona do gry. Zegar może pokazywać od dwóch do siedmiu sekund.
• Ogranicz dozwolone rzuty, na przykład tylko rzuty za 3 punkty, jeśli skupiasz się na rzucaniu.

Wyjaśnienie

To ćwiczenie jest rozgrywane jako burst, w którym każdy zostaje w swojej roli (atak, obrona lub podającym) przez 60 sekund. Atak zaczyna za linią 3PT i może grać tylko w obrębie przedłużonej linii FT. Obrońca musi zacząć z jedną stopą na linii FT, w miejscu najbliższym atakującemu. Gdy tylko piłka opuści ręce podającego, obrońca może wykonać closeout i rozgrywane jest 1-on-1 w ramach losowego zegara 24 sekund. Potem atak natychmiast sprintuje w nowe miejsce, a czekający obrońca podaje swoją piłkę do podającego, by od razu zacząć kolejne powtórzenie. Atak musi liczyć swoje punkty za 2PT i 3PT przez cały czas trwania burstu.

Od Transforming Basketball (2024) autorstwa Alex Sarama, rozdział 8, s. 267 do 269.

Przetłumaczono z angielskiego oryginału.