Coaching takeaway
Een fysieke test beschrijft een deel van wat een atleet mogelijk kan doen. Het laat op zichzelf niet zien hoe de speler tegenover tegenstanders waarneemt en handelt. Dit artikel onderzoekt dat onderscheid en vraagt hoe evaluatie de eisen van de basketbalomgeving kan meenemen.
Waarom NBA Combine Testing het verkeerde kader gebruikt
Hoe kan het dat de huidige NBA Combine-testmethodes de beslissers in front offices eerder kunnen beïnvloeden in plaats van effectief informeren? De combine wordt traditioneel gebruikt om "athleticism" te meten en te kwantificeren. Athleticism is op zichzelf een subjectieve term. Binnen een ecologische benadering is de term "action capabilities" mogelijk nuttiger. Action capabilities zijn geen skills, maar eigenschappen die bepalen hoe een speler beweegt en welke skills hij kan uitvoeren. Denk aan vaardigheden zoals verticale sprong, kracht, acceleratie, lateral quickness, enzovoort. Simpel gezegd bepalen action capabilities de mogelijke bewegingen waartoe een speler in staat is.
Het is belangrijk te benadrukken dat action capabilities alleen niet gelijkstaan aan skilful gedrag. Al jaren wordt NBA Combine testing gebruikt om de action capabilities van NBA-draftkandidaten te meten. Het eerste probleem is echter de ingebouwde fout in de gebruikte testmethodes. Dit geldt voor alle kernoefeningen van de NBA Combine testing, waaronder de verticale sprong en de sprong met aanloop, lane "agility", shuffle runs en de 3/4 sprint.
Ecological dynamics is een kader dat het gedrag van neurobiologische systemen (inclusief mensen) verklaart, in het bijzonder met betrekking tot de processen van actie, perceptie en cognitie. Het kan worden gebruikt als krachtig kader om prestaties in basketbal te begrijpen en heeft belangrijke implicaties voor NBA Combine testing in de huidige vorm.
Een belangrijk onderdeel van succesvol presteren, en iets wat front offices zeker moeten evalueren, is het vermogen van spelers om in te spelen op aantrekkelijke affordances. Affordances zijn het best te zien als mogelijkheden voor actie. Transforming Basketball legt de basis om affordances te begrijpen als een sleutelfactor in spelersevaluatie, omdat de waarneming van affordances front offices in staat kan stellen skilful gedrag te beoordelen en onderschatte prospects te vinden.
Laten we de term 'affordance' kort herhalen en plaatsen in de context van een basketbalspecifieke aanval. Bij een pick and roll kan een ballhandler een affordance landscape tegenkomen met mogelijkheden om te weigeren, de pull-up te schieten, een pocket pass te geven, een skip pass te geven, enzovoort. Het affordance landscape verandert voortdurend op zeer korte tijdschalen, door het hoge tempo en het onvoorspelbare karakter van basketbal.
Meer weten over alternatieven voor traditionele kracht- en conditietraining in basketbal? Luister naar E23 van de Podcast met Javi Estrada-Miller.
Gratis resource
21 SSGs voor je volgende training.
Een gratis PDF met Small-Sided Games die je direct kunt spelen. Een praktische eerste kennismaking met de aanpak.
Het is het vermogen van spelers om functioneel in te spelen op de meest aantrekkelijke affordances dat bepaalt of ze als skilful speler kunnen worden gezien. Perception-action coupling verklaart hoe spelers affordances waarnemen en zichzelf organiseren tot bewegingsoplossingen.
Action capabilities komen weer in beeld, omdat ze bepalen op welke affordances spelers wel of niet kunnen inspelen. Een hogere verticale sprong kan tot meer kansen leiden om boven de ring af te ronden, maar garandeert dat niet! Dat kan alleen als spelers afgestemd zijn op hun affordance landscape. Het is dus een enorme denkfout te veronderstellen dat indrukwekkende action capabilities alleen een betere NBA-prospect opleveren. Die verkeerde aanname heeft ertoe geleid dat veel skilful spelers in eerdere drafts onder de radar bleven, en is ook waarom de NBA Combine-tests nog steeds in hun huidige vorm worden gebruikt.
Praktisch gezien kan een speler van 2,11 meter (6ft 11) met een indrukwekkende score op de verticale sprong niets betekenen als hij zijn affordance landscape niet nauwkeurig kan waarnemen! Een speler kan een veel lagere score op de sprongtest hebben, maar veel beter afgestemd zijn op manieren om ruimte boven en rond de ring te benutten. Dit is het probleem met de huidige NBA Combine Testing-protocollen: effectievere spelers kunnen onder de radar blijven en 'verborgen' raken in de reductionistische datasets. De cijfers uit deze tests houden geen rekening met het feit dat succesvol presteren in basketbal berust op de relatie tussen de speler en zijn omgeving.
Zoals Karamvir Gill zei: "Je kunt de snelste speler ter wereld hebben, maar als hij niet is afgestemd op de kansen om achter de verdediging te komen en te accelereren in transitie, dan betekent het niets." Dit laat zien waarom de 3/4 sprint-test volledig overbodig is. Gill werkt met een ecologische benadering als athletic performance coach van RJ Barrett.
In het verleden hebben NBA-spelers zelf openlijk hun afkeer geuit over de meetmethodes van de NBA Combine…
"Alle strength coaches lachten me uit en zo. Ze zaten met elkaar te giechelen dat ik 185 pounds niet kon tillen en ik dacht: 'Oké, blijf maar lachen…' Het was grappig, want ik was de enige die het niet kon tillen en ik zat te worstelen. Ik schaamde me op dat moment, maar ik dacht: 'Geef me alsjeblieft een basketbal. Geef me een bal.'" - Kevin Durant
Zulke gevoelens werden ook gedeeld door @kylekuzma:
I remember when I thought these drills were life or death 😭😭😭 shiii don’t matter at all lol https://t.co/6nYOq4lQ98 kuz (@kylekuzma) May 16, 2023
Laten we dit verder uitdiepen. Kracht in de weight room, waar KD en Kuzma beiden naar verwezen, heeft extreem weinig correlatie met het vermogen om goed af te ronden door contact heen. Een zwaar gewicht bankdrukken en adaptief afronden op hoge snelheid door twee verdedigers heen zijn namelijk totaal verschillende taken. In videomateriaal van de draft combine van 2022 spraken athletic-medewerkers over de methodiek en bedoelingen achter elke test. Beginnend met de verticale sprong met aanloop werd de test omschreven als "spelers in een omgeving plaatsen voor wat ze in de echte wedstrijd doen."
De realiteit is dat deze test volledig niet representatief is. Indrukwekkende verticale sprongscores staan niet gelijk aan basketbalvaardigheden zoals beter kunnen rebounden. In de test zit geen specificerende informatie (teamgenoten en tegenstanders) en geen basketbaltaak, waardoor je er weinig zinvols uit kunt halen. NBA-teams zouden een competitief voordeel kunnen behalen door in plaats daarvan data te verzamelen uit representatievere trainingstaken. Die zouden het vaardige gedrag en de intenties van elke draftkandidaat beter weergeven.
In dezelfde lijn koppelen velen de resultaten van de standing vertical jump test aan het vermogen van spelers om hoog te springen in wedstrijden. Deze test stelt spelers echter voor een heel ander probleem dan ze in het spel gewoonlijk tegenkomen bij een verticale sprong. In een wedstrijd springen spelers bijvoorbeeld om een rebound te pakken, om te dunken, om vanaf de zwakke kant te helpen, enzovoort. Al deze bewegingen hebben één belangrijke factor gemeen die de vertical jump test niet meet en waar de test niets mee te maken heeft: tijdsdruk.
In de vertical jump test heb je alle tijd van de wereld om zo hoog mogelijk te springen, maar in de wedstrijd verandert al die tijd in fracties van een seconde waarin je moet handelen. Dat zorgt ervoor dat het lichaam heel andere zelforganiserende strategieën gebruikt om te bewegen. Bij de vertical jump gebruiken spelers vanuit stilstand grote tegenbewegingen om hun spieren aan te spannen en strak te trekken, zodat de speling in de spier verdwijnt en een actieve toestand ontstaat waaruit ze kunnen springen. In de wedstrijd worden compleet andere strategieën gebruikt, zoals co-contracties, om de spierspeling te verminderen en te springen.
Frans Bosch spreekt over muscle slack om te beschrijven hoe snel een spier van slap naar gespannen kan gaan. Bosch gebruikt de analogie van de tijd die een slap touw, waarmee een auto wordt getrokken, nodig heeft om strak te komen staan. Gezien het dynamische karakter van basketbal is er weinig tijd om grote tegenbewegingen te maken. Als atleten zelden of nooit zonder tijdsdruk springen, hoe waardevol is de informatie uit de vertical jump test dan? In wedstrijden moeten spelers in zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk kracht genereren, en dat vraagt om het verminderen van muscle slack. Dit is dus een groot deel van het springen in basketbal, maar het wordt genegeerd in traditionele testprotocollen zoals de vertical jump, waarbij spelers beginnen in een vooraf gespannen positie met de voeten op de grond. Dit is slechts één voorbeeld van hoe kennis over skill acquisition de aanpak voor het identificeren van kandidaten in een draft fundamenteel zou kunnen veranderen. Het zou het nuttigst zijn als teams hun eigen unieke testmethoden konden ontwikkelen voor het werken met spelers in een pre-draftsituatie.
De lane agility test is een andere test die weinig tot niets oplevert. Vaak wordt gezegd dat deze test doorwerkt naar het spel, omdat hij laat zien in hoeverre toekomstige NBA-draftpicks van richting kunnen veranderen in meerdere vlakken. Maar waarom veranderen spelers eigenlijk van richting en sprinten ze? Echte agility vraagt om authentieke affordances en tegenstanders. "Agility" in een gesloten oefening zoals lane slides is simpelweg geen agility.
De laatste test, de lane shuffle, wordt vaak gebruikt om "agility" en "reactievaardigheden" te testen. In deze test reageren spelers op flitsende lichten door van richting te veranderen, waarmee je zogenaamd een inkijkje krijgt in hun "cognitieve vaardigheden". Onderzoek naar skill acquisition leert ons echter dat lichten hiervoor niets kunnen zeggen, omdat er geen enkele correlatie is tussen reageren op een lamp en succesvolle basketbalprestaties. Spelers koppelen hun acties niet aan willekeurige lichten, maar aan informatie van hun tegenstanders en teamgenoten. Daardoor kunnen ze kansen voor actie (affordances) waarnemen en benutten. Daarom zijn veel bedrijven die NBA-teams ondersteunen bij het beoordelen van kandidaten via "cognitieve tests" op basis van "neuroscience" niet meer dan pure pseudowetenschap. Informatie uit zulke programma's kan evaluaties zelfs vertekenen door onjuiste informatie te geven.
Je kunt dus stellen dat de huidige combine-testmethoden de complexiteit van het spel niet weergeven. De reductionistische datasets kunnen de beslissingen van front offices negatief beïnvloeden doordat ze afleiden. Path dependence verwijst naar hoe procedures die vandaag de dag heel normaal zijn, zoals NBA Combine tests en traditionele coachmethoden, blijven worden overgenomen en gebruikt als de primaire methodologie, ondanks bewijs dat een effectiever alternatief bestaat. Wanneer eerdere methoden en werkwijzen diep verankerd raken, kiezen mensen er vaak voor om verder op hetzelfde pad door te gaan in plaats van een nieuwe aanpak te omarmen. Dat is sterk van toepassing op de combine in zijn huidige vorm.
De integratie van evidence-based benaderingen kan deze trend keren. Het toepassen van de theoretische kaders van de CLA en ecological dynamics kan invloed hebben op elk onderdeel van een basketbalorganisatie (en in dit geval op een hele competitie!). De NBA Combine tests en andere benaderingen voor atletische prestaties in basketbal vergroten alleen maar het voorkomen van organisatorische silo's. Het integreren van evidence-based ideeën kan organisaties helpen daar vanaf te stappen door het alternatief te omarmen en een geïntegreerde organisatiebenadering toe te passen.
Wil je meer weten over hoe je dit denken toepast in training? Onze basketball player development guide brengt deze ideeën samen, en Integrating Tactical, Physical, and Mental Development in Practice laat zien hoe je atletisch werk kunt inbouwen in basketbalactiviteiten.
Lees de gids: Basketbal tryout-oefeningen
Blijf je coaching ontwikkelen.
Verbind deze ideeën met het Success Pathway, de videobibliotheek met oefenvormen, de coachingcommunity en de maandelijkse livesessies.
Ontdek de Membership
