Een van de grootste misverstanden over de CLA is dat coaches geen feedback mogen geven. Feedback is van vitaal belang, maar binnen de CLA wordt feedback juist gezien als een vorm van task constraint. Het is dus niet het soort feedback dat we traditioneel zien in basketbaltrainingen, waarbij de coach direct feedback en correcties geeft op basis van hoe spelers zogenaamd zouden moeten bewegen. Binnen de CLA kan feedback veel opener en meer verkennend zijn. Het moedigt spelers aan zich af te stemmen op hun affordance landscape en functionele oplossingen te vinden die bij elke individuele speler passen.
Is feedback nodig?
De eerste stap om feedback effectiever te gebruiken is jezelf afvragen of de feedback zelf wel nodig is. Binnen de CLA kunnen interacties tussen coach en speler en vraagstrategieën spelers helpen hun aandacht te richten op bepaalde elementen van hun omgeving. Vragen kunnen van een hogere orde zijn dan simpele ja-of-nee-antwoorden. Bovendien hoeft er niet één juist antwoord te zijn waar de coach naar zoekt. Bijvoorbeeld: “Wat viel je op aan de verdediger in de weak side corner tijdens de pick and roll?”
Tijdens een training kunnen effectieve task constraints vaak meer invloed hebben dan feedback. Als meerdere spelers steeds met hetzelfde of een vergelijkbaar probleem worden geconfronteerd, kun je in plaats van feedback te geven de constraints aanpassen om de problemen waar de spelers mee te maken hebben te versterken.
Tien overwegingen voor coachingfeedback
Veel van de traditionele feedback in basketbal is niet relevant binnen een CLA-benadering. Veelvoorkomende valkuilen zijn:
1. Te veel vertrouwen op interne feedback over lichaamsdelen, posities, handplaatsing enzovoort. Onderzoek van Gabriele Wulf heeft duidelijk de voordelen aangetoond van externe cues, die de aandacht weghalen van interne focus op specifieke lichaamsdelen.
“Instructions or feedback promoting an external focus (i.e., a focus on the movement effect) have been shown to enhance learning, compared to those inducing an internal focus (i.e., a focus on the performer’s body movements). In numerous studies conducted over the past dozen years or so, learning advantages of an external focus have been found consistently for a variety of skills, age groups, levels of expertise, and non-impaired as well as impaired populations.” (Wulf, 2007).
2. Shotgun versus sniper feedback. Veel coaches gebruiken shotgun feedback: verspreide kogeltjes met feedback op meerdere dingen tegelijk, waarvan weinig spelers er ooit iets onthouden. Ik pleit in plaats daarvan voor de sniper-aanpak: focus op een of twee kernpunten die de intentie en aandacht van de speler(s) sturen. Dit is extreem belangrijk voor coaching tijdens wedstrijden, maar ook tijdens trainingen.
3. Hogere versus lagere orde vragen. Vermijd vragen die met een simpel ja of nee beantwoord kunnen worden, of die retorisch en sarcastisch zijn. Als je een vraag stelt, geef spelers dan tijd om na te denken en te antwoorden. Dat kan lastig zijn, maar het is ook het beste om de ongemakkelijke stilte niet op te vullen en het antwoord niet te geven voordat een speler de kans heeft gehad om te praten.
4. Feedback moet spelers motiveren en inspireren, in plaats van ze angstig of bang te maken. Daarom zijn we bij Transforming Basketball tegen transactionele coachingstijlen. Effectieve feedback laat zien dat de coach vertrouwen heeft in de speler, en richt zich op mogelijke oplossingen in plaats van op wat de speler 'fout' doet.
Gratis resource
21 SSGs voor je volgende training.
Een gratis PDF met Small-Sided Games die je direct kunt spelen. Een praktische eerste kennismaking met de aanpak.
SCHRIJF JE IN VOOR ONZE GRATIS SKILL ACQUISITION WORKSHOP
5. Een van de meest voorkomende problemen is dat te veel feedback rechtstreeks van de hoofdcoach naar de spelers gaat, in plaats van van speler naar speler. Een cultuur creëren waarin spelers elkaar effectieve feedback kunnen geven is daarom erg voordelig. Debriefs kunnen daarbij een hulpmiddel zijn (veel goede content hierover van Mike MacKay).
6. Gebruik challenges en aspirations. Challenge = "dit heb je nu onder de knie, kun je zien of je het sneller kunt?" Aspiration = "kun je het doen zoals Steph Curry zou doen als hij van de pick afkomt?", "om een effectieve NCAA-speler te worden, is dit iets om over na te denken in deze situatie..." Dit concept komt van Doug Lemov en past makkelijk binnen een ecologische benadering om de intentie en aandacht van een team te sturen.
7. Haal emotie uit feedback. Veel coaches raken van streek als hun spelers slecht presteren in trainingen, en nog meer in wedstrijden, omdat ze het gevoel hebben dat het een slecht licht op hen werpt. Dat zie je terug in hun feedback, met algemene uitspraken als "wat ben je aan het doen?" of erger! Sterke emoties maken het simpelweg veel moeilijker om effectieve feedback te geven.
8. Op elkaar afgestemde feedback. Bij veel trainingen op universitair en professioneel niveau die ik heb gezien, verbaasde het me hoe willekeurig en chaotisch de feedback was. Tijdens trainingen staan vaak tot tien coaches langs de lijn, die allemaal roepen en verschillende feedbackpunten geven. Verwarrend, toch?! Ik geloof dat coaching van wereldklasse inhoudt dat je feedback plant en vooraf nadenkt over cues en feedback voor onderdelen waar spelers moeite mee kunnen hebben. In mijn trainingsplannen wijs ik feedback toe aan bepaalde coaches, die op specifieke dingen letten. Als er iets opkomt buiten hun aandachtsgebied, dan wordt er niets gezegd of laat men het over aan de hoofdcoach.
9. Simuleer de wedstrijd door niet tijdens de hele training directe feedback toe te staan. Coaches geven vaak directe feedback bij elke opdracht, waarbij ze trainingsactiviteiten stoppen om te praten en instructies te geven. Zo werkt de wedstrijd niet. Daarom gebruik ik zo vaak bursts, en laat ik arenageluiden door mijn trainingen schallen, zodat spelers manieren moeten vinden om contact te houden en door te blijven spelen in uitdagende fases.
10. Feedback bijhouden. Dit is nog een idee van Doug Lemov. Houd een klembord bij met de namen van je spelers en schrijf op welke feedback je aan elke speler individueel en aan het hele team geeft. Zo kun je ook betere cues en analogieën bedenken als onderdeel van de plan-do-review-reeks (MVMT).
Wil je blijven groeien in hoe je met spelers communiceert? Onze basketball coach development guide gaat hier dieper op in, en The Coach’s Role in Practice laat zien wanneer en hoe je tijdens de training ingrijpt.
Meer over plan-do-reviews hoor je in deze podcastaflevering met Simon Turner...
Blijf je coaching ontwikkelen.
Verbind deze ideeën met het Success Pathway, de videobibliotheek met oefenvormen, de coachingcommunity en de maandelijkse livesessies.
Ontdek de Membership
