Basketball Rebounding Drills

In aflevering 19 van de podcast maakte Mike MacKay, de coach die Alex Sarama zijn grootste invloed noemt, een punt over coachtaal. Sommige woorden die coaches het meest gebruiken zijn te vaag om iemand te helpen. Zijn voorbeeld: “het woord spacing is voor mij op dit moment hetzelfde als het woord box out.”

Later in hetzelfde gesprek verdeelde hij rebounding-contact in drie delen, een take-on, een brace en een seal, en voegde toe dat een crashende Dennis Rodman uitboxen niets te maken heeft met Shaquille O'Neal uitboxen die vastgeplant op het low block staat.

Alex bouwde hierop voort. Coaches leren de box out al jaren aan, zei hij, maar rebounding is gevarieerder dan één techniek. Soms moet je onder de basket met iemand worstelen. Soms moet je gewoon de bal gaan halen, boven de ring als je kunt.

Soms moet een speler contact maken met een tegenstander. Andere keren moet hij de bal volgen en recht naar de baan van de bal van de ring af bewegen. Mike beschreef het lezen achter die keuze als positioning, vision en anticipation. Als je goed staat om de bal te volgen en kunt zien waar hij heen gaat, ga hem dan halen voor iemand anders. Als een andere speler hem beter volgt, ga dan in zijn pad staan. Waarvoor hij waarschuwde is een bekend tafereel: iedereen boxt uit, de bal raakt de vloer en iemand van het andere team rent erin, pakt hem en scoort.

Dus als een coach de bal steeds vanaf dezelfde plek tegen het bord gooit, verdwijnt het lezen en is de oefening niet meer representatief. Spelers hebben een echt schot nodig, vanaf een echte plek, met live crashers rond de ring.

Beide teams lezen bovendien hetzelfde schot. A Constraints-Led Approach to Coaching Basketball gebruikt rebounding als voorbeeld van een veld van affordances, de verzameling handelingsmogelijkheden in een situatie, dat twee tegenstanders delen en waarover ze strijden:

Dit alles betekent niet dat contact er niet toe doet. Het voorbeeld van een teamontwikkelingsplan voor een U18-varsityteam in hetzelfde boek noemt verdedigend rebounden een rate limiter, datgene wat het team het meest tegenhoudt: spelers “moeten fysiek zijn bij het uitboxen en de aanval wegduwen uit de rebound-zones.” De box out blijft. Wat verandert is dat spelers leren wanneer ze hem gebruiken, binnen spelen waarin het schot en de crashers echt zijn.

Het is verleidelijk om rebounding als een fysieke eigenschap te behandelen en het te trainen in de krachtruimte of met een vertical-jumptest. Hoofdstuk 8 van Transcending Basketball, over pseudowetenschap, behandelt dit aan de hand van de NBA combine. Bij een standing vertical bereidt de speler de sprong voor, voorgespannen en geworteld in de vloer. In een wedstrijd gebeurt springen voor een rebound onder tijdsdruk, op onvoorspelbare momenten, met kracht die in de kortst mogelijke tijd wordt opgebouwd.

Het boek zegt niet dat atletisch vermogen irrelevant is. Een grotere vertical kan meer mogelijkheden boven de ring openen. Maar die mogelijkheden tellen alleen voor een speler die ze waarneemt, en een speler met een veel lagere score die goed afgestemd (attuned) is op de ruimte rond de ring kan de effectievere zijn.

De eenvoudigste verandering die coaches in hun trainingsoefeningen kunnen aanbrengen is een oefening niet laten eindigen op een schotpoging. Zo blijft de possession live totdat een team de bal veiligstelt. Dat laat spelers ervaren hoe hun positionering tijdens het schot beïnvloedt wat ze daarna doen. Negatieve transfer ontstaat wanneer spelers stoppen met spelen na een 1-tegen-1-afronding of een schot tijdens een small-sided game.

De verandering geldt voor bijna elke activiteit die je doet. Smile 1-tegen-1, ons alternatief voor de Mikan-drill, werkt al zo: na elke score of misser gaat de speler die de bal krijgt meteen weer. In EP37 was Alex' snelste upgrade voor een layup-rij om de rebounder niet te laten wachten op de bal, maar hem juist verdediging te laten spelen.

Tim Fanning, die bijna zes jaar bij Maccabi Tel Aviv zat, maakte hetzelfde punt vanuit een professioneel programma in EP138. Rebounding moet de hele training door terugkomen. Een kort rebounding-blok aan het eind is niet genoeg.

Zijn methode zit in de score: in elk spel waarin de verdediging stops scoort, betekent het weggeven van een aanvalsrebound dat de verdediging af is. Een stop telt pas wanneer de verdediging de bal heeft veiliggesteld, zodat verdedigend rebounden onderdeel wordt van het winnen van het spel.

De versie in hoofdstuk 8 van Transforming Basketball voegt nog twee opties toe. Golden snitch-scoring, geleend uit Harry Potter: drie stops op rij wint het spel meteen. En co-design: vraag je spelers wat zij de belangrijkste verdedigende principes vinden en bouw hun antwoord in het spel in. Als ze communicatie over coverages zeggen, wordt een verdediging die een coverage niet hardop aangeeft uit het veld geslagen en stopt de rep.

Het boek introduceert Three Lives als een manier om de scrimmage die je al speelt te upgraden, en zijn eigen lijst met manieren om een leven te verliezen bevat elke weggegeven aanvalsrebound. Begin met één gevolg. Zodra spelers het format kennen, kun je er meer dan één spelen.

George Vaz' artikel over hoe Paris Basketball tagging up gebruikt beschrijft een strategie die Tuomas Iisalo met zijn teams in Duitsland gebruikte en meenam naar Parijs: wanneer het schot de lucht in gaat, gaan alle vijf aanvallers naar de hoge kant van de speler die hen verdedigde. Halverwege hun eerste EuroLeague-seizoen stond Paris volgens het artikel eerste in de competitie in aanvalsrebounds.

Alex vindt dat aanvalsrebounds niet het hoofddoel zijn. Gevraagd in een Q&A in EP137 beschreef Alex hoe je op gelijke hoogte komt met je tegenstander, niet ervoor, niet erachter, niet op zijn rug, een beetje fysiek met heup en arm om de 50-50-bal te winnen.

Als het andere team de rebound pakt, is iedereen al gekoppeld en kan hij de bal en de kick-ahead vertragen. Het artikel noemt wat het voor Paris laat werken: een hoog volume aan driepunters, die lange rebounds opleveren; duidelijke positioning die het grijze gebied wegneemt van spelers gewoon zeggen dat ze moeten crashen; en het feit dat alle vijf spelers hun rol kennen. De coachingpunten die het geeft zijn: tag degene die je verdedigde op het schot, niet je gebruikelijke tegenstander, en duw tegenstanders richting de basket als je in de verf staat.

Een coach in de EP137-sessie bracht een probleem naar voren: toen hun meisjesteam het probeerde, begonnen verdedigers onder de basket te bracen omdat ze wisten dat de aanvalsrebounder naar hen toe kwam. Alex' antwoord was om er een maand mee door te gaan. Hij zei ook dat hij, als hij jeugd-FIBA-basketbal zou coachen, elk team vanaf onder 12 tagging up zou laten spelen, omdat aanvalsrebounds en full-court verdediging op dat niveau zo belangrijk zijn.

A Constraints-Led Approach to Coaching Basketball noemt de kosten. Tagging up is extreem veeleisend om te spelen met een korte rotatie, wat het boek omschrijft als een kans voor coaches die bereid zijn 10 of meer spelers te gebruiken over een wedstrijd of een seizoen. Het scheidt tagging up ook van emergency transition. Tagging gebeurt bij elk schot: elke aanvaller gaat naar de hoge kant van de dichtstbijzijnde verdediger, en die speler wordt zijn tegenstander voor de volgende possession. “Basket en bal” is voor de momenten waarop het andere team een direct voordeel heeft, zoals een turnover of een lange stuit, wanneer spelers eerst “basket” en dan “bal” roepen.

Als spelers hun tag blijven overlopen terwijl ze hun gebruikelijke tegenstander zoeken, is de oplossing van het boek weer Three Lives: elke speler die de tag overloopt kost het team een leven. In wedstrijden stelt het voor tagging up bij te houden als key performance indicator, bijvoorbeeld tagging up bij 70% van alle driepuntsschoten, en spelers aan het eind van elk kwart te vertellen waar ze staan.

Zodra een speler de rebound heeft veiliggesteld, moet hij herkennen of hij moet passen of vooruit moet gaan met een breakout dribble. Teamgenoten moeten ook reageren door aanspeelbaar te worden.

Laat de activiteit doorgaan na de rebound. Kijk of de rebounder de beschikbare ruimte kan gebruiken en of teamgenoten een outlet bieden voordat de druk van de verdediging er is.

Mike MacKay voegt in EP19 een praktische laag toe: rebounden en landen “als een quarterback”, klaar om de bal ver te gooien. Hij heeft gemerkt dat jonge vrouwelijke speelsters die geen sport met een gooibeweging hebben gespeeld de bal vaak duwen in plaats van gooien, en het gooien niet altijd ontdekken in een spel van vijf minuten, dus plant hij soms het zaadje door ze te laten gooien als met een football. Alex zelf zei dat hij gestopt is met aparte transition-oefeningen en in plaats daarvan een volgende actie aan zijn 1-tegen-1's toevoegt: een breakout dribble naar de middenlijn, of een pass naar een andere speler. Onze gids over transition offense pakt het vanaf daar op.

In Transforming Basketball is het principe dat wie de bal rebound, de point guard is, tenzij hij zich daar niet prettig bij voelt. Alex schrijft dat landen als een quarterback onder de juiste constraints vaak vanzelf komt, zoals geen passes toegestaan in het achterveld, of extra punten voor snelle scores in transition. Voeg er een van toe aan elk spel dat eindigt met een verdedigende rebound, en de rebound en de break worden één actie.

Beginners kunnen vanaf hun eerste training leren de possession af te maken. De beginnersspelen in A Constraints-Led Approach to Coaching Basketball noemen steeds weer dezelfde twee constraints: “contesten tot aan de rebound”, en een score die dat beloont, zoals +2 punten voor een aanvalsrebound en +1 voor een verdedigende rebound in 1-tegen-1 (+1)-spelen die zijn opgebouwd rond een get of een blast cut.

Sam (Samara) Funnell speelt in haar miniball-programma, waarover ze schrijft in Transforming Basketball, 1-tegen-1 met een steen-papier-schaar-start: de winnaar valt aan en de verliezer verdedigt. Een van haar constraints is dat de verdediging niet mag stelen of blokkeren, maar de aanval wel kan afleiden zodat die mist, voordat beide spelers strijden om de rebound. De verdediging zo beperken houdt de uitdaging voor de aanval passend, en elke possession eindigt nog steeds met een bal om te winnen.

Voor meer spelen om rebounding in te verwerken, zie onze gids over small-sided games, gids over basketbalverdediging en gids over training met één basket.