Alternatywy dla ćwiczenia Mikan do wariantywnego kończenia akcji

Wskazówka dla trenera

Kończenie akcji przeciwko rywalowi wymaga od zawodnika dostosowania się do presji, przestrzeni i czasu. Ten artykuł przekonuje, żeby wyjść poza powtarzany schemat bez obrońcy. Projektując alternatywę, zachowaj jasną intencję kończenia akcji, a jednocześnie daj atakującemu informacje do odczytania i reakcji.

Aby rozwijać kończenie akcji przeciwko obronie, daj zawodnikowi obrońcę, na którego musi reagować. Smile 1-on-1 zapewnia powtarzane próby przy koszu, a jednocześnie zmienia to, jaka przestrzeń, jaki rzut lub jaka zbiórka są dostępne.

Iluzja kompetencji: dlaczego tradycyjne ćwiczenia zawodzą

Ćwiczenie Mikan zapewnia powtarzane próby przy koszu bez obrońcy. Pomija więc rywala, który zmienia dostępny rzut i przestrzeń. Przy tym problemie kończenia akcji Transforming Basketball preferuje grę z żywym lub prowadzonym obrońcą.

W prawdziwym meczu kończenie akcji nigdy nie jest zamkniętą, przewidywalną pętlą. Koszykówka to otwarte, dynamiczne środowisko, w którym obrona stale decyduje o tym, co jest możliwe, a co nie. Gdy zawodnicy spędzają godziny na doskonaleniu tego samego rytmicznego wejścia do kosza przeciwko powietrzu, trenują ciało do choreografii, a nie do nieprzewidywalnego chaosu rywalizacji.

Powtórzenie bez rywala nie zawiera tych samych informacji co kończenie akcji pod presją. Dodaj obrońcę, gdy celem jest dostosowanie się do tej presji.

Uwaga trenera: Więcej o tym, jak sprzężenie percepcji i działania decyduje o skutecznym zdobywaniu punktów, znajdziesz w naszym wewnętrznym poradniku The Science of Game-Speed Skill Acquisition.

Darmowy materiał

21 SSGs na Twój kolejny trening.

Darmowy PDF z Small-Sided Games, które możesz poprowadzić od razu. Praktyczne pierwsze spotkanie z tym podejściem.

Darmowy PDF z Small-Sided Games, które możesz poprowadzić od razu. Praktyczne pierwsze spotkanie z tym podejściem.

Firma

Imię (opcjonalnie)

Adres e-mail

Wyślij mi darmowy PDF

Wyślemy Ci materiał e-mailem, a od czasu do czasu także trenerskie spostrzeżenia. Możesz się wypisać w dowolnym momencie. Możemy też użyć twojego adresu e-mail, aby wyświetlać ci odpowiednie reklamy na Facebooku i Instagramie. Polityka prywatności.

Język materiału: angielski. Darmowy plik do pobrania i kolejne e-maile są obecnie tylko po angielsku.

Nauka o wariantywnym kończeniu akcji: powtarzanie bez powtarzania

Aby wychować naprawdę znakomitych egzekutorów, musimy na nowo zdefiniować, czym jest umiejętność. Umiejętność to nie robotyczna technika ani „pamięć mięśniowa” zapisana w mózgu, lecz adaptacyjna, funkcjonalna relacja między zawodnikiem a jego otoczeniem.

Zasięg ramion obrońcy, jego dojście i pozycja zmieniają możliwość zakończenia akcji. Pozwól atakującemu szukać różnych rozwiązań w tych warunkach, zamiast wymagać za każdym razem jednego ruchu.

Uwolnienie degeneracji ruchowej

Zamiast mechanicznych powtórzeń zawodnicy potrzebują „powtarzania bez powtarzania”. Ta koncepcja kładzie nacisk na powtarzanie poznawczego i fizycznego procesu rozwiązywania problemu, a nie tylko jednego wyidealizowanego rozwiązania. Odchodząc od izolowanych ćwiczeń, trenerzy mogą pomóc zawodnikom odblokować:

• Degeneracja: Zdolność do używania wielu różnych rozwiązań ruchowych, by osiągnąć ten sam cel zadania.
• Stopnie swobody: Nauka kończenia akcji z jednej lub dwóch nóg, wewnętrzną lub zewnętrzną ręką.
• Wygięcia ciała: Znajdowanie kreatywnych sposobów zdobywania punktów z niewygodnych, nietypowych kątów.

Wskazówka: Zastanów się, jak zaprojektować SSG i manipulować ograniczeniami, aby zawodnicy naturalnie eksplorowali tego typu zakończenia.

Najlepsza alternatywa: „Smile 1-on-1”

Jeśli porzucimy ćwiczenie Mikan, jak skutecznie uczyć kończenia akcji? Odpowiedź tkwi w użyciu Constraints-Led Approach (CLA) do projektowania Small-Sided Games, które wyglądają i wydają się jak prawdziwa koszykówka.

Jednym z najlepszych bezpośrednich zamienników ćwiczenia Mikan jest zadanie o nazwie „Smile 1-on-1”. Zasadniczo ta SSG to ćwiczenie Mikan z obrońcą.

Jak grać w „Smile 1-on-1”:

1. 2 zawodników zaczyna w „uśmiechu” pod koszem.
2. Bez przerw: Jeśli zawodnik spudłuje lub trafi, gra toczy się dalej. Kto zbierze piłkę, próbuje znów zdobyć punkty.
3. Najwięcej punktów wygrywa po upływie ustalonego czasu.

Demonstracja ćwiczenia Smile 1-on-1 pokazująca kontakt fizyczny i przejścia przy zbiórce.

Manipulowanie ograniczeniami, by kierować rozwojem

Zaletą wariantywnych gier do kończenia akcji, takich jak powyższa, jest to, że trener może manipulować ograniczeniami zadania, by celować w konkretne słabości.

• Serie: Atak zostaje przez określony czas. Np. 45 sekund.
• Użyj prowadzonej obrony: Jeśli żywe 1-on-1 jest zbyt chaotyczne, niech obrońca trzyma piłkę lekarską lub nie skacze. To przykład „uproszczenia zadania”.
• Dodaj kozioł: Atak ma 1 kozioł za każdym razem, gdy przejmie piłkę.
• Zmień system punktacji: Może on dotyczyć słabości zawodnika. Np. punkty słabszą ręką = podwójne punkty

Uwaga trenera: Aby dowiedzieć się więcej o projektowaniu takich środowisk, posłuchaj Episode 122 of The Transforming Basketball Podcast, w którym omawiamy budowanie adaptacyjnych egzekutorów z prowadzonymi obrońcami.

Spraw, by problem kończenia akcji był jasny

Użyj gry do kończenia akcji, w której obrońca może wpływać na próbę, a zbiórka pozostaje częścią zadania. Prowadź obrońcę, gdy trzeba, potem przywracaj swobodę, gdy atakujący znajduje rozwiązania. Zadaniem trenera jest ukształtować użyteczne wyzwanie i obserwować, jak zawodnik się adaptuje.